Home Installaties Interactief met china
Interactief met china

Interactief met China was een project wat ik samen met nog 3 andere studenten heb gedaan in een minor over interactieve installaties met als thema China. Deze Minor was het weer klussen. Nu niet alleen iets op een scherm toveren of iets bedenken, nee bouwen die handel. In het begin ging het wat stroef China is tenslotte een groot thame en we konden heel veel kanten op. We hebben uiteindelijk een simulatie van 2 soorten gedrag gemaakt die relateerde aan Nederland en China.

 

Op dit idee zijn we gekomen aan de hand van veel overleg en het idee wat we de gebruiker iets wilde geven waar ze niet altijd het zelfde mee hoefden te doen. Het was voor ons belangrijk dat het vaker achter elkaar gedaan kon worden en dat het vooral meerdere gebruikers bij elkaar bracht.
Het idee was dan ook om in tegen stelling tot andere niet verschillen te bekijken of in te gaan op het regiem daar maar te kijken naar wat deze 2 groepen mensen nu samen konden doen, de Nederlanders en de Chinezen. Na wat onderzoek naar de groepen kwamen er een aantal eigenschappen naar voren per groep die anders waren maar wel gecombineerd konden worden. We zijn toen ook gaan kijken naar moleculen en vandaar kwam dan ook het idee om dingen te kunnen maken of bouwen. In zekere zin hadden we 2 soorten moleculen met verschillenden eigenschappen die apart beide een bepaalt gedrag vertoonde maar als ze gecombineerd zouden worden complexer konden worden dan de 2 los. Om dit te illustreren heb ik een aantal filmpjes gemaakt van de verschillende vormen van het gedrag. Deze zijn hieronder in een flash bestand te bekijken.



Zo hadden de Rode bolletjes (China) een gestructureerd gedrag en konden alleen op 4 punten in een raster bij elkaar komen. De blauwe bolletjes (Nederland) daar in tegen hadden geen grid nodig en waren veen lossen van geest. Door deze samen te voegen konden er dus complexere structuren bestaan. Dit met als achterliggende gedachten dat we samen veel meer kunnen dan apart.

Helaas kwam er een kleine kink in de kabel. Na veel overleg en testen en denk kwamen we tot de conclusie dat het koppelen en clusteren van bolletjes in die structuren een stuk moeilijker was dan dat we aanvankelijk dachten. Gezien de tijd die ons nog bleef zijn we de uit werking iets gaan aanpassen maar wilde toch het gedrag erin houden. We zijn toen terug gegaan naar het groepseffect en het opzoeken. De rode bolletjes konden grotere groepen maken dan de blauwe. De blauwe daar in tegen waren als het ware recht door zee en konden sneller en gerichter elkaar vinden. Verder hebben we ook leven en dood toe gevoegd om te zorgen dat de installatie blijft draaien.

Om met deze bolletjes interactie te hebben kon de gebruiker als het ware bolletjes toe voegen. Het idee was om dit dan ook te doen met echte bollen. Iets was naderhand makkelijker gezegd was dan gedaan. Uiteindelijk is het opgelost door een systeem wat een bolle spiegel gebruikte en een camera. vandaar ook het leven en dood aspect, te veel bollen zouden de installatie kunnen laten vast lopen en het was de bedoeling dat deze ook alleen zou kunnen draaien zonder al te veel ingrijpen.

Natuurlijk is niet alles lineair gegaan. Zo zijn er dingen die langs elkaar liepen in ontwikkeling zoals de AI en de detectie. We hebben de groep op gesplitst om taken te verdelen. Zo zijn 2 leden begonnen met het maken van de installatie zelf, dingen zoals de kast en het frame. 1 persoon is begonnen met de AI van het gedrag van de bolletjes. En ik ben begonnen aan de detectie van de ballen die mensen in de installatie konden gooien. Deze verdeling is niet zo maar ontstaan, ik had al ervaring met camera detectie dus het zou op die manier makkelijker en sneller gaan. De detectie was lastig vanwege het ronde scherm dat we hadden. In de installatie was een ronde uitsparing gemaakt waar de ballen naar binnen konden. Het was de bedoeling dat de ballen dan ook op die plek op het scherm kwamen. Dit hebben we kunnen oplossen met een bolle spiegel en de detectie software die ik in flash gemaakt had. Deze maakte een Cirkel waarop gekeken werd met een camera waar en welke kleur de bal had die door de cirkel ging. Naderhand bleek dat het zien van een kleur in test opstelling makkelijker was dan in de installatie zelf. Het systeem zelf werkte perfect, alleen het uit lichten in de kast zelf was moeilijk.

De installatie wat uiteindelijk voor de expo klaar. We hebben hem daar opgebouwd en hij heeft daar een aantal dagen kunnen draaien. Los van het uit en aanzetten bij het openen en sluiten van de expo is er verder niets aan gedaan om het draaide te houden de installatie kon zichzelf goed redden.
Hier onder is een filmpje te zien van de installatie op de expo.

MOVIE LINK